Oercultuurlandschap Oostergo bestaat uit een open kleigebied gelegen in het noordoosten van Fryslân. Het strekt zich uit van Jirnsum in het zuidwesten tot het Lauwersmeergebied in het noordoosten. Een groot deel van Leeuwarden en Dokkum liggen in Oostergo.
Oostergo was ooit een natuurlijk wadden- en kwelderlandschap met zeearmen (Peazens en Lauwerszee), kwelderwallen, kweldervlaktes, geulsystemen, erosielaagten en (verder landinwaarts) veenmoerassen. Al voor de jaartelling werden de eerste terpen in het gebied opgeworpen. Tot in de middeleeuwen kwamen er nieuwe terpen bij.
Na de middeleeuwse bedijkingen veranderde de voormalige kwelder stapsgewijs in een cultuurlandschap met een dicht waternetwerk van sloten en vaarten. De kwelderwallen met hun lichte kleigronden hebben zich tot akkergebied ontwikkeld. De lager gelegen kweldervlaktes groeiden uit tot wei- en hooilandgebieden met onregelmatige blokverkaveling, bochtige wegen en sloten, eendenkooien en kleine (terp)dorpen. Buitendijks werden door de eeuwen heen vele opgeslibde gronden ingepolderd (zeepolders). De dijken tussen het oude land en de zeepolders werden slaperdijk en zijn her en der onderbroken door dijkcoupures.
Beeldbepalende elementen en structuren in Oostergo zijn: de terpdorpen met kerken en dorpsgroen; het dijkenstelsel bestaande uit zeedijken, slaperdijken, dijkcoupures en wielen; de veelal open kleiweides met (bochtige) kavelsloten, eendenkooien, greppelland en verspreid liggende boerenerven; en de kwelderwallen met grote akkerpercelen en forse (soms deels omgrachte) boerenerven. Oostergo kent met name een open landschapsbeeld. De volgende houtige elementen en (inheemse) soorten komen in Oostergo voor:
